دسته‌بندی نشده

به بهانه روز معلم

در حالی که نزدیک به سی سال از پیروزی انقلاب اسلامی و شهادت عالم فرزانه، آیت‌الله مطهری می‌گذرد، بسیاری از اساتید حوزه و دانشگاه، بر این باورند که به رغم گذشت این همه سال، مطهری دومی در جمهوری اسلامی ظهور نکرده است. به گزارش خبرنگار «بازتاب»، چندی پیش، آیت‌الله مصباح یزدی نیز در یک نشست دانشجویی تأکید کرد: به رغم گذشت این همه سال، هنوز هم مجبوریم به کسانی که می‌خواهند آشنایی با عقاید اسلامی داشته باشند، بگوییم آثار استاد مطهری را مطالعه کنند. این در حالی است که عمق فکری، اخلاص، تلاش و پرکاری، شجاعت و بی‌پروایی در بیان حقایق و آشنایی با مسائل روز، از مواردی بود که شخصیتی همچون مرتضی مطهری را ساخته بود که تا سال‌ها جویندگان حقیقت، از خوان پربرکتش بهره‌مند خواهند بود. برخی کارشناسان معتقدند، به رغم پرورش هزاران دانشجو و طلبه فرهیخته در حوزه و دانشگاه، توجه به برخی محذورات حکومت و هراس از هیاهوهای تبلیغاتی بی‌رحمانه، از جمله موانع اصلی شکل‌گیری شخصیت جامع‌الاطراف دیگری همچون آیت‌الله مطهری است. این در حالی است که استاد مطهری نیز در دوران حیات خود، از این‌گونه هوچی‌گری‌ها در امان نبود و به ویژه از سوی دو قشر موسوم به «سوپرانقلابی‌ها» و «متحجرین» لطمات شدیدی خورد و به نظر می‌رسد اگر حمایت بی‌ چون ‌و چرای امام خمینی از ایشان نبود، او نیز سرنوشت دیگری می‌یافت. اما از جمله مواردی که نشان‌دهنده شخصیت منحصر‌به‌فرد استاد مطهری است، کتاب «مسئله حجاب» اوست که حاصل گردآوری و تکمیل مباحث وی در نشریه مبتذل «زن روز» دوران طاغوت بود. جالب این‌که به رغم گذشت 28 سال از دوران جمهوری اسلامی، هنوز اثری که ضمن توصیف ضرورت حجاب برای صاحبان عقاید گوناگون (حتی ایرانیانی که چندان متدین نیستند) به تشریح کم و کیف حجاب و آثار استفاده یا عدم استفاده از آن بپردازد، تولید نشده است. جالب این‌که ایشان در بخشی از کتاب خود می‌آورد: «از همه عجیب‌تر سخنی است که یکی از مجلات زنانه از آلفرد هیچکاک نقل می‌کند. هیچکاک می‌گوید: من معتقدم که زن هم باید مثل فیلمی پرهیجان باشد، بدین معنی که ماهیت خود را کمتر نشان دهد و برای کشف خود، مرد را به نیروی تخیل و تصور زیادتری وادارد. باید زنان پیوسته بر همین شیوه رفتار کنند و بگذارند مرد برای کشف آنها بیشتر به خود زحمت دهد». استاد مطهری پس از نگارش این کتاب نیز از سوی عده زیادی از متحجرین، به نشر فساد متهم شد و مورد انتقاد و بایکوت قرار گرفت. در حالی که رژیم شاه تبلیغ می‌کرد، تحصیل با تدی‍ّن قابل جمع نیست، به ویژه برای بانوان، با برهان و استدلال این کتاب راهی را پیش پای بانوان قرار داد که این دو را قابل جمع معرفی می‌کرد و از سوی دیگر، می‌گفت حتی اگر ملاک، ناسیونالیسم ایرانی و ایران باستان باشد، در ایران باستان نسبت به اسلام، حجاب سخت‌تری برای بانوان قرار داده بودند. شهید مطهری همچنین تلاش کرده بود اسلام و مسئله حجاب را بدون پیرایه به مردم و نسل جوان عرضه کند. چنانکه می‌نویسد: «آنچه بعدها حتی در میان متشرعین‌، تحت تأثیر عادات و عرف‌ها پیدا شد، مافوق توصیه‌های اخلاقی اسلامی مسل‍ّم است. در عرف‌های متأخر، حتی ذکر نام همسر نوعی کشف عورت تلقی می‌شود. پیغمبر اکرم(ص) و امیر‌المؤمنین(ع) و سایر ائمه اطهار در محاورات خود، نام همسرشان را می‌بردند که خدیجه یا فاطمه یا ام‌‌ّ حمیده چنین و چنان کرد، ولی امروز اگر یک مرجع تقلید، نام همسر خود را بدون تعبیراتی از قبیل «اهل بیت» یا «والده فلانی» یا «خانواده» و امثال اینها ببرد، کاری زشت تلقی می‌شود. در ‌صورتی ‌که رسول اکرم(ص) از همسرش با کلمه «حمیرا» تعبیر می‌کند که نشان‌دهنده زیبایی و رنگ پوست اوست. امروز یک مل‍ّای معروف و مورد توجه عوام اگر همسرش سر تا پا پوشیده نباشد و بخواهد از جلوی جمعی عبور کند، امری مستنکر تلقی می‌شود». این اقدامات معنای دقیق کار فرهنگی «صحیح» و «مؤثر» است که استاد مطهری در دوران عدم قدرت دین در حکومت انجام داد و نتیجه گرفت و بسیاری از اقشار متجدد و اهل دانشگاه را به حجاب آراست؛ همان کار فرهنگی که اکنون منتقدان طرح امنیت اجتماعی نیروی انتظامی هم فریاد آن را می‌زنند و به نظر می‌رسد در این 28 سال، دست‌کم آن‌گونه که باید انجام نشده است. استاد مطهری یک ویژگی دیگر هم داشت و آن این‌که چون اخلاص داشت و به جایی جز «حقیقت» وابستگی نداشت، بر سر حقیقت با بسیاری هم درگیر می‌شد و دست آخر، جان خود را نیز در همین راه داد و به دست عده‌ای سوپرانقلابی نادان و خشک‌مغز، به شهادت رسید

شهید مطهری تلاش کرده بود اسلام و مسئله حجاب را بدون پیرایه به مردم و نسل جوان عرضه کند. چنانکه می‌نویسد: «آنچه بعدها حتی در میان متشرعین‌، تحت تأثیر عادات و عرف‌ها پیدا شد، مافوق توصیه‌های اخلاقی اسلامی مسل‍ّم است. در عرف‌های متأخر، حتی ذکر نام همسر نوعی کشف عورت تلقی می‌شود. پیغمبر اکرم(ص) و امیر‌المؤمنین(ع) و سایر ائمه اطهار در محاورات خود، نام همسرشان را می‌بردند که خدیجه یا فاطمه یا ام‌‌ّ حمیده چنین و چنان کرد، ولی امروز اگر یک مرجع تقلید، نام همسر خود را بدون تعبیراتی از قبیل «اهل بیت» یا «والده فلانی» یا «خانواده» و امثال اینها ببرد، کاری زشت تلقی می‌شود. در ‌صورتی ‌که رسول اکرم(ص) از همسرش با کلمه «حمیرا» تعبیر می‌کند که نشان‌دهنده زیبایی و رنگ پوست اوست. امروز یک مل‍ّای معروف و مورد توجه عوام اگر همسرش سر تا پا پوشیده نباشد و بخواهد از جلوی جمعی عبور کند، امری مستنکر تلقی می‌شود».

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


3 × چهار =