اخبار خواندنی خانواده

ناباروران را دریابید نیازی به ممنوعیت سقط جنین و وازکتومی نیست

اندکی دقیق شدن در این آمار و ارقام و مطالعه درباره این زوج ها، نشان می‌دهد که بسیاری از ایشان می‌توانند با بهره جستن از روش های مختلفی، صاحب فرزند شوند اما مشکل ایناست که دوا و رمان کردن این درد تنها از مراکز محدودی بر می‌آید و البته هزینه گزافی می‌طلبد؛ هزینه‌ای که گاه شکستن پیوند ازدواج میان دو طرف بسیار بسیار کمتر از آن است و یا گردآوردن آن به زمانی طولانی نیاز دارد.بدین ترتیب دو مساله مقابل روی مان قرار می‌گیرد که پرداختن به هر یک می‌تواند هم گره بخش بزرگی از جامعه را حل کند و هم نرخ باروری را افزایش دهد ولی تا به این لحظه کمتر مورد توجه قرار گرفته و برای حل آن چاره جویی شده است.

از یکسو می‌توان به دنبال عواملی گشت که میزان ناباروری را تا این اندازه در کشورمان بالا برده است و به دنبال رفع آنها بود تا به این شیوه غیر مستقیم، به افزایش جمعیت رسید. به عنوان مثال، باید تحقیق کرد و دید تا چه اندازه کودهای شیمیایی به کار رفته در کشاورزی و باغبانی، تا چه اندازه کیفیت تغذیه مردم، چه میزان اثر امواج و پارازیت ها و… بر افزایش ناباروری اثر گذاشته و برای رفع آن چه می‌شود کرد.

البته می‌شود این بررسی ها را گسترش داد و نقش بیکاری، سربازی، تحصیلات و غیره را در شکل نگرفتن ازدواج یا ازدواج هایی که تولد فرزند پس از وقوعشان با تاخیر طولانی مدت رخ می‌دهد هم مورد بخپحث و بررسی قرار داد تا در سایه آن، بتوان چرایی کاهش نرخ باروری را دریافت و تدبیر کرد.

از سوی دیگر، می‌شود دایره برنامه ریزی را محدود به زوج هایی کرد که ناباروری سد راه بچه دار شدنشان است؛ با این رویکرد نه تنها می‌بایست مراکز درمان این افراد را گسترش داد و تجهیز کرد، بلکه جا دارد بر درمان ایشان به عنوان راهکاری موثر برای افزایش نرخ زاد و ولد تاکید کرد چراکه این زوج ها همگی تمایل دارند صاحب فرزند شوند و اگر این تمایل را نمی‌داشتند، چه بسا از ناباروری خود آگاه نشده بودند.

با تکیه بر این موارد، می‌توان به درمان این افراد شتافت و به نوعی با تقبل هزینه های درمانی ایشان، مثلا رایگان کردن درمان ناباروری، هم مشکل ایشان را رفع کرد و نگذاشت ازدواجشان گسسته شده و در نهایت افرادی سرخورده، شوهران دو زنه و حتی بدتر از آن بوجود آید و هم امیدوار بود که خطر پیری جمعیت کمی دور شده و از سر کشورمان عبور کرده است.

از آن مهم تر، با چنین طرحی، فارغ از عمل کردن به وظیفه، می‌توان مراتب تشکر بسیاری را بدست آورد و راهکاری ارائه داد که به مانند طرح اخیر مجلسیان، مبتنی بر بگیر و ببند نیست و در ممنوعیت عقیم سازی، دنبال افزایش جمعیت نمی‌گردد!

به گزارش «تابناک»، یکی دو هفته است که تصویب کلیات طرحی در مجلس شورای اسلامی سر و صدای زیادی به راه انداخته و موضوع گفت‌وگوهای فراوانی در دنیای روزمره و مجازی مردم قرار گرفته است چراکه به باور بسیاری، این طرح چیزی بیش از هشدارهای سفت و سخت برای جلوگیری نکردن از باروری نیست و نمی‌تواند به قدر اندکی هم افزایش باروری را نوید دهد.

این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که مولفه های فراوانی زندگی امروزی ما را تحت تاثیر قرار داده و خواسته یا ناخواسته به مسیری سوق داده شده‌ایم که فرزندآوری دشوار شده و تک فرزندی به عنوان راهکار فرار از ورشکستگی بروز و ظهور یافته و پذیرفته شده به نظر می‌رسد.
آن گونه که آمار و ارقام رسمی و تایید شده نشان می‌دهد، میزان شیوع ناباروری در کل کشور به بیش از بیست درصد رسیده است؛ یعنی از هر پنج زوجی که ازدواج کرده و مشکلات جانبی فراوان نتوانسته پیوندشان را بر هم بزند، یک زوج نمی‌توانند فرزند داشته باشند چراکه یا شوهر یا همسر توانایی این کار را ندارند…..

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


+ هشت = 9