مشاوره خانواده

مصاحبه برنا با مدیر و بنیان گذار موسسه امین

جستجو کافی است، همسر ایده آل در کنار شماست!

رییس موسسه  بین‌المللی “فرهنگی خانواده امین” گفت: مشکل اصلی ما در ترویج الگوی موفق این موسسه، مانع‌تراشی و درک نکردن کار توسط کارمندان جزء نظام است، در حالی که در رده‌های بالا با مدیران و مراجع عظام هیچ مشکلی نداریم… علت اصلی که باعث شده در دنیا تک باشیم پیگیری و ره‌گیری ماست، در این موسسه مشاور، زن و مرد با همکاری هم در شکل‌گیری یک ازدواج سهیم هستند و در واقع مشاور به مرد و زن کمک می‌کند که زندگی را پیدا کنند…هدف موسسه ثبت ازدواج نیست بلکه ما می‌خواهیم از ازدواج ناکارآمد جلوگیری کنیم، پژوهش‌ها ثابت کرده است که هر طلاق 700میلیون ریال به اقتصاد کشور ضربه می‌زند و اگر بتوانیم مانع یک ازدواج ناکارآمد شویم به کشور خدمت کرده‌ایم… موسسه معیارهای نوآورانه‌ای برای ثبت‌نام و عضویت افراد دارد و در موسسه به روی کسانی که می‌توانند با این معیارها کنار بیایند همیشه باز است…

 

موسسه فرهنگی بین‌المللی خانواده امین چگونه شکل گرفت؟

این موسسه تنها مرکز بین‌المللی در دنیاست که در زمینه همسریابی و همسرگزینی فعالیت می‌کند و کاملاً غیردولتی و غیرسیاسی است. در اروپا به دلیل ورود به دنیای مدرن و عدم دسترسی به دنیای گسترده برخی مراکز در برخی نقاط دنیا کار کوچک خانگی match making یا همان پیرزن‌های سنتی را دنبال می‌کنند و در حال حاضر الفاظ مطرح در دنیا مانند dating agency است که برخی از آن‌ها در سطح کشور هم در زمینه دوست‌یابی فعالیت می‌کنند نه همسریابی. این موسسه هم در سال 1379 با هدف حفظ بنیاد خانواده در جهان شکل گرفت و از سال 1383 به صورت جدی با انجام پژوهش‌های راهبردی و پیمایش کاربردی در خصوص همسریابی به فعالیت خود ادامه داد.

آیا مراکز اینترنتی فعال در این زمینه از اعتبار لازم برخوردارند؟

همسریابی در فضای اینترنتی سخت نیست بلکه محال است. اگر هدف فقط گفت‌وگو است که دیگر همسریابی نیست. اگر همسریابی است امکان اینترنتی ندارد. ایده این موسسه‌ها و مراکز این بود که در شهرهای بزرگ یافتن همسر دلخواه مشکل است. شاید نیت آنان خیر بود. اما کم کم این طرح اقتصادی شد و از زمان network marketing این مراکز وارد فضای مجازی و اینترنتی شدند. اما آنچه فعالیت این مراکز را به چالش می‌کشد این است که اگر مراکز همسریاب هستند چرا اینترنتی‌اند؟ مگر نه اینکه دو نفر پس از انتخاب یکدیگر در دنیای وب، لازم است که یکدیگر را ملاقات کنند؟ بنابراین مشخص است که این سایت‌ها و مراکز اینترنتی همسریاب نیستند و با این مقوله بیگانه‌اند. این مراکز، دوست‌یاب هستند و افرادی که تمایل به همسرگزینی ندارند و فقط به دنبال گفت‌وگو و دوست هستند به این پایگاه‌ها مراجعه می‌کنند. آنچه در اینترنت در حال اتفاق افتادن است فضایی مجازی برای ارتباط است، در هیچ جای دنیا مرکز اینترنتی برای ازدواج و همسریابی وجود ندارد.

وجه تمایز موسسه شما با مراکز مشابه چیست؟

تفاوت ما با موسسه‌های دیگر پی‌گیری و ره‌گیری است و به همین دلیل در دنیا تک هستیم. ما دنبال ازدواج نیستیم بلکه به دنبال کم کردن طلاق هستیم، در حقیقت می‌خواهیم زوج‌هایی را که مناسب یکدیگر نیستند را به هم نرسانیم. آنچه در جامعه ما تبلیغ می‌شود ازدواج است ولیکن ما می‌خواهیم از ازدواج ناکارآمد پیش‌گیری کنیم. پژوهش‌ها ثابت کرده است که هر طلاق تقریبا 70 میلیون تومان به اقتصاد کشور ضرر می‌رساند.

این آمار را از کجا به دست آورده‌اید؟

موسسه سه قسمت پژوهشی، آموزشی و عملیاتی دارد. در این زمینه پژوهش انجام داده‌ایم و آمار مربوط به سال‌های 1383 تا 1385 را بررسی کردیم. رویکرد موسسه از ابتدای تاسیس تا امروز این بوده که کاملاً غیردولتی باقی بماند و یکی از دلایل بقای ما تا امروز حفظ استقلالمان بوده است، ما به صورت مستقل در ایران کار می‌کنیم ولی خدمات موسسه جهانی است. مرز موسسه ما از انتهای سیاتل تا ملبورن است.

شیوه موسسه در خدمات‌رسانی به اعضا چگونه است؟

ثبت‌نام اولیه در این موسسه از طریق سایت است، بعد از اینکه افراد به عضویت مرکز درآمدند طی تماس از آن‌ها خواسته می‌شود که برای مراجعه حضوری اقدام کنند. سپس فرم‌های اولیه‌ای توسط این افراد پر می‌شود و بقیه کارها توسط موسسه پی‌گیری می‌شود.

چه تفاوتی با دیگر موسسه‌ها دارید؟

وجه تمایز ما این است که بعد از معرفی افراد به یکدیگر تمامی کارهای آن‌ها را ره‌گیری می‌کنیم، به این معنی که از آن‌ها می‌خواهیم در هممین جا با هم ملاقات کنند و نتیجه ملاقات‌هایشان را ما از طریق تست‌های تخصصی پی‌گیری می‌کنیم .

در واقع ما برای تثبیت خانواده در جهان آمدیم. درست است خیلی حرف بزرگی است ولی باید هر حرفی را از جایی شروع و علمیاتی کرد. تصمیم گرفتم قبل از هرکاری قسمت پژوهش موسسه را قوی کنم. با 15 دانشجو در بالکن یک مغازه شروع کردم. بدون متخصص. انواع ناسزاها به ما داده می‌شد و بدگمانی‌ها رایج بود. چند سال اول که کارمان تخصصی نبود از مردم پول نمی‌گرفتیم و هیاتی جلو می‌رفتیم اما درآمدزایی را از 85 و کار علمی را از 83 شروع کردیم. چاره‌ای بهتر از این نداشتیم که خودکفا باشیم. به چه کسی باید می‌آویختیم. دولتی‌ها یا غیردولتی‌ها؟ هیچکدام. ما کارخود را خوب بلدیم. هربار از همه جانب توسط برخی نادانان تهدید می‌شویم چون کار ما را نمی‌فهمند.

آیا افدامات موسسه با منافع آن‌ها ناسازگار است؟

ما در رده‌های بالا مشکلی نداریم. برخی مراجع تقلید اجازه دادند برای صرف خمس و مسائل شرعی در کاری که انجام می‌دهیم.

شاید به دلیل روحانی بودن شماست؟!

نمیدانم شاید.

بعد چه کردید؟

بعد پیش خودم گفتم چرا طلاق؟ به آمارهای دولتی هم اعتماد نداشتم. با یک تحقیق جامع در گروه‌های سنی و تحصیلی متفاوت و با شاخص مشخص بررسی کردیم که چرا طلاق گرفتند؟!

آیا تحصیلات در طلاق موثر است؟

این‌ها در آمارها مشخص می‌شود.

در رده‌های پایین دولتی چه مشکلی داشتید؟

مثلاً همشهری آگهی ما را چاپ نمی‌کند. می گوییم چرا؟ می گویند ازبالا گفتند. پیگیری کردیم دیدیم کارمند معمولی وزارت ارشاد می‌گوید همسریابی در روزنامه زشت است و این دیدگاه خود را به مدیر خود هم انتقال داده است. می‌گوییم بخش‌نامه دارید؟ قانونی دارید؟ می‌گویند نه. اما در رده مدیران این‌طور نیست. در حال حاضر مدیرکل مطبوعات خارجی وزارت ارشاد با ما ارتباط خوبی دارد حتی نامه‌های زیادی مبنی بر درخواست مصاحبه با شبکه های خارجی ارسال کرده مانند شبکهNBC امریکا، شبکه الجزیره، ZDF آلمان و… در واقع رده‌های پایین پست‌های دولتی مشکل‌آفرین شده‌اند نه مدیران. همیشه سعی من این بوده کارم دارای پشتوانه پژوهشی باشد تا بتوانم حرفم را ثابت کنم. درجلسه‌ای مطرح شد 39 سایت همسریابی هست. باید بگویم آن‌ها سایت دوست‌یابی‌اند نه همسریابی. البته آن‌ها هم مقصر نیستند ما باید آگاهی بدهیم تا مراکز غیرمتخصص لفظ همسریابی را آلوده نکنند.

نتیجه پژوهش‌ها چه بود؟

در شاخص سن: 28 درصد طلاق، در گروه بین 35 تا 39 سال است که خیلی آلوده است. 20 درصد در گروه سنی 30 تا 34 سال، 18 درصد در گروه 25 تا 29 سال، که مابین سن 25 تا 39 بیشترین حجم طلاق را دارد که اکثر آن‌ها هم به بلوغ کامل رسیدند.

در شاخص تحصیلات: دکترا یک درصد، فوق لیسانس 2 درصد، لیسانس 17 درصد، دیپلم و فوق‌دیپلم 50 درصد، سیکل و پایین‌تر 30 درصد. به عبارت دیگر 80 درصد طلاق کشور در افرادی ظهور می‌کند که تحصیلاتی از سیکل تا فوق‌دیپلم دارند.

این پژوهش چه سالی انجام شد؟ با چه تعداد زوج؟

این تحقیق در سال‌های 83 تا 85 در بین شش‌هزار زوج در دادگاه انجام شد.

مصاحبه‌های شما با زوج‌ها چهره‌به‌چهره بود؟

بله، همه با مهر و تائید دادگاه با زوج‌ها مصاحبه کردیم. عمده فعالیت موسسه بر اساس پژوهش است.

چند درصد روابط جنسی ناسالم و ناراضی داشتند؟ نقش بجه چه بود؟

بررسی کردیم آیا بچه و تعداد آن می‌تواند از طلاق جلوگیری کند؟ و اینکه مردم می‌گویند بچه از طلاق جلوگیری می‌کند یا نه می‌تواند جنبه علمی داشته باشد یا نه؟ آمارها نشان داد بیش از سه بچه یک‌درصد طلاق، سه بچه چهاردرصد طلاق، دو بچه 14درصد، یک‌ بچه 30درصد و آن‌هایی که بچه نداشتند 51درصد سهم طلاق را داشتند. بنابراین نتیجه گرفتیم حرف عموم مردم علمی است.

اما بچه فقط رابطه را حفظ می‌کند.

درست است. بحث طلاق عاطفی خیلی ناراحت‌کننده‌تر از طلاق حیثیتی است. بچه فقط مانع طلاق حیثیتی می‌شود. پژوهش‌ها نشان داد که 72 درصد مشکل روابط جنسی داشتند. در سوال بعدی پرسیدیم چند درصد به متخصص مشاور جنسی مراجعه و مشکل خود را مطرح کردید؟ 52 درصد این 72 درصد اصلاً به مشاور مراجعه نکرده، 32 درصد هم سکوت کردند که جمعاً 83 درصد اصلاً مراجعه نکرده بودند و آن‌هایی هم که مشاوره رفته بودند به اورولوژیست مراجعه کردند در صورتی که باید به متخصص سکس‌تراپیست مراجعه می‌کردند.

علت عدم مراجعه چه بود؟

تابو بودن مساله.

درصد طلاق‌ها چگونه بود؟

آمار نشان داد که 14درصد طلاق قطعی و 17 درصد طلاق در جریان داریم که هنوز قطعی نیست.

بررسی‌های بعدی نشان داد که بسیاری از زوج‌ها طلاق عاطفی دارند. و طلاق در کشور 53 درصد است. یعنی از هر دو زوج یکی منجر به طلاق شده که در هیچ جای دنیا این‌طور نیست. در اروپا وقتی از نظر عاطفی طلاق می‌گیرند از هم جدا می‌شوند ولی در ایران ممکن است زن ‌و شوهر سال‌ها از هم طلاق عاطفی گرفته باشند ولی در کنار هم باشند. این پژوهش‌ها مرحله بعد فعالیت‌های ما را مشخص کرد. دیدیم احتیاج به روانکاو داریم و نتیجه این شد که یک روز در هفته مشاور روانکاو در موسسه حضور دارد.

در ادامه هم از یک سکس‌تراپیست دعوت کردیم با موسسه همکاری کند و مشاور خانواده را هم خودم به عهده گرفتم. همه این مسئولیت‌ها که مشخص شد خط تولید موسسه را تعریف کردیم.

خط تولید؟

در این موسسه مراحل معرفی، پیگیری، مراقبت و مشاوره صورت می‌گیرد یعنی تشخیص همسر مناسب با حضور سه نفره مشاور، زن و مرد انتخاب می‌شود و این طور نیست که خودمان را کنار بکشیم و تصمیم را فقط به عهده آن‌ها بگذاریم.

آیا این ورود به حریم خصوصی زوج‌ها نیست؟

اگر ناراحت هستند می‌توانند وارد موسسه نشوند، این شرط ماست.

پس یکی از شرط‌های شما این است که این مثلت حفظ شود؟

بله. عملکرد مشاور غیرفعال را تایید نمی‌کنم. اگر فردی از انتخاب موسسه راضی نباشد باید دلیل منطقی بیاورد و مشاور را قانع کند یا اگر مشاور انتخاب آن‌ها را تایید نکند باید آن‌ها را قانع کند که این استبداد به رای نیست بلکه با منطق هر سه به توافقی متحد می‌رسیم.

جوانان و دغدغه ازدواج آنان از یک سو و آمار تکان‌دهنده طلاق در کشور از سوی دیگر مساله‌ای نیست که تازگی داشته باشد و مورد اهتمام مسئولان و قانون‌گذاران خصوصاً و آحاد جامعه عموماً نباشد، اما آنچه این روزها در سطخ جامعه توجه جوانان را به خود جلب کرده است تبلیغات گسترده‌ای است که برخی مراکز دوست‌یابی و نه همسریابی برای این قشر عظیم جامعه به راه انداخته‌اند. بنابراین لزوم اطلاع‌رسانی دقیق در رسانه‌ها در مورد مراکزی که همسریاب و همسرگزین و نه دوست‌یاب هستند برای کسانی که به دنبال انتخاب شریک زندگی خود به این مراکز مراجعه می‌کنند مبرهن است. دکتر جعفر ساوالانپوراردبیلی با اشاره به جزئیات فعالیت این مراکز در گفت‌وگویی صمیمانه پیرامون موضوع “همسرگزینی در مراکز همسریاب” به تشریح جزئیات این مهم پرداخت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


× 8 = پنجاه شش