دسته‌بندی نشده

کاهش ساعت کار زنان و افت نرخ آسیبهای اجتماعی

وی با بیان این که ساماندهی زنان شاغل تحت پوشش دولت در اولویت است، گفت: در حال حاضر سایر زنانی که تحت پوشش قانون کار، موظف به ۴۴ ساعت کار در هفته (۸ ساعت در روز) هستند، در شرایط سختی به سر می‌برند؛ چرا که اغلب این زنان به انجام کارهای یدی مشغولند و این ساعت کار برای آنها بسیار زیاد است.

عضو شورای فرهنگی اجتماعی زنان با تأکید بر لزوم اصلاح ساعت کار زنان کارگر گفت: اصلاح این ماده قانون کار، از سوی دفتر امور زنان وزارت کار و امور اجتماعی به وزارتخانه ارائه شده و در حال انجام پیگیری‌ها برای طرح هر چه سریعتر این موضوع در صحن مجلس شورای اسلامی هستیم و امیدواریم نمایندگان تخفیفی را برای زنان کارگر قایل شوند چرا که سختی کار یدی برای زنان،‌ از سختی ترکیب کار یدی ــ‌ فکری به شدت بیشتر است.

وی افزود: در حال حاضر کلیات طرح کاهش ساعت کاری زنان به هیات دولت داده شده تا با تصمیم‌گیری نهایی در خصوص این که حقوق زنان شاغل در تیپ‌های مختلف شغلی کاهش نیابد، کاهش ساعت کاری آنها اعمال شود.

عضو شورای فرهنگی اجتماعی زنان، با اعلام این که در صورت تصویب نهایی این طرح، هر شغل در رابطه با خود، انعطاف ساعتی پیدا می‌کند، اظهار کرد: در این راستا، تغییرات نه بر پایه ساعت معین و مشخص، بلکه بر اساس جایگاه شغلی ، میزان تحصیلات و نوع کار در تیپ‌های شغلی اعمال شده و بدین ترتیب یک نسخه واحد برای تمامی مشاغل در نظر گرفته نمی‌شود.

این جامعه‌شناس، در پاسخ به عکس‌العمل‌های نگران‌کننده کارفرماها در برابر این طرح تأکید کرد: مسلما در انتظار استقبال بی چون و چرای کارفرماها نیستیم؛ اما طرح این موضوع در جامعه کارگری زنان، احتیاج به فرهنگسازی دارد؛ چراکه در حال حاضر جهان در این جهت حرکت می‌کند و اگر در جامعه ایران، خانواده به عنوان مهمترین نهاد از اهمیت برخوردار باشد، باید با فرهنگسازی به این سمت و سو هدایت شود.

دکتر باقری در ادامه گفت‌وگوی خود با خبرنگار ایسنا گفت: خانواده باید به عنوان اصلی‌ترین رکن در سیاستگذاری تعیین شود که سایر نهادها با آن هماهنگ شوند.

این مدرس دانشگاه، در پاسخ به نگرانی‌های مطروحه در خصوص کاهش حقوق و مزایای زنان شاغل، اظهار کرد: به عنوان محقق در حوزه زنان معتقدم کارفرماها بخوبی از تفاوت کیفی قابل توجه کار کارگر زن با مرد آگاه هستند و کارگر زن را دقیق‌تر، دلسوزتر و با پشتکار بیشتری در عرصه تولید می‌بینند؛ از همین رو، آنها استفاده از زنان را در بسیاری مشاغل ترجیح می‌دهند.

عضو شورای فرهنگی اجتماعی زنان، با تأکید بر این که حتی در صورت تصویب این طرح، کارفرماها هیچ وقت، کارگر زن را از برنامه‌هایشان حذف نخواهند کرد، تصریح کرد: شاید در ابتدا، این تردیدها، کمی مقاومت ایجاد کند؛ اما اوضاع این گونه نخواهد ماند و این وظیفه رسانه‌هاست که با معرفی روند جهانی و پرداختن به اهمیت کار نیروی کیفی زنان، ویژگی‌های آنها را مطرح کرده و موجد فرهنگی باشند تا کارفرماها متأثر از آنها شوند.

این مدرس دانشگاه ضمن آن که واقعیتهای جامعه را در این زمینه نادیده نمی‌گیرد؛ چرا که از مقاومتهای موجود در سطح جامعه نسبت به اشتغال زنان و احتمال کاهش گزینه‌های اشتغال آنها با کاهش ساعات کاری‌شان مطلع است، در این باره تأکید کرد: حتی اگر این اتفاق هم بیفتد، باز هم بدین معناست که کارگر و کارمند کیفی زن وارد عرصه می‌شود.

عضو شورای فرهنگی اجتماعی زنان با یادآوری این که در حوزه اشتغال زنان، کاری برای تطبیق کار با محیط خانواده صورت نگرفته است، افزود: در حال حاضر ضرر و زیانهای حاصل از عدم سرمایه‌گذاری بر روی تربیت فرزندان را با هزینه‌های بسیار بالا در عرصه آسیبهای اجتماعی می پردازیم و سرویسهای اجتماعی را به جای مادر خانواده که به اشتغال مشغول است به کار گرفته‌ایم اما اگر این اتفاق شگفت‌انگیز و مبارک (کاهش ساعت کار زنان) رخ دهد، علاوه بر این که شاهد حضور زنان در عرصه‌های اجتماعی هستیم، می‌توانیم نرخ بسیاری از آسیبهای اجتماعی را نیز کاهش دهیم.

عضو شورای فرهنگی اجتماعی زنان پشتوانه گزینش زنان در عرصه اشتغال کارگری را در دو بخش فرهنگی و دولتی مطرح کرد و گفت: در بخش فرهنگی ، کارگزاران فرهنگی و اجتماعی را باید به سوی نگاههای جدید هدایت کرده و از سوی دیگر دولت نیز با پشتوانه‌های عملیاتی همچون تعیین مزایا،‌ کارفرمایان به کارگیرنده زنان در عرصه اشتغال را کمک کند.

دکتر باقری در این باره به راهکارهایی همچون معافیتهای مالیاتی و امتیازهای گمرکی اشاره کرده و معتقد است این مزیت‌ها، نه تنها به هیچ وجه محدودیتی برای اشتغال زنان ایجاد نمی‌کند، بلکه کارفرماها از آن استقبال هم می‌کنند.

اظهارات صورت گرفته از سوی مسؤولان در زمینه رفع برخی نابسامانی‌های شغلی زنان شاغل، حکایت از استقبال و حمایت از کاهش ساعت کار زنان دارد.

با طرح این موضوع، در حالیکه توجه به حوزه کاری زن شاغل، به عنوان عضوی که مسؤولیتهای بیشماری نیز در خانه دارد، قابل اهمیت است، اما این بیم و نگرانی را نیز پیش روی نگاههای اجتماعی می‌گذارد که بحث کاهش ساعت کاری زنان، آغازگر روندی باشد که به کاهش گزینش زنان به عنوان نیروی انسانی در عرصه اشتغال بینجامد؛ چراکه پذیرش این امر که کارفرما حاضر باشد از بین نیروی زن و مرد، دست به انتخاب نیرویی بزند که در مقابل ساعت کاری کمتر، همان حقوق و مزایا را مطالبه می‌کند، ‌دور از ذهن است.

در این زمینه، دکتر شهلا باقری، مشاور وزیر کار در امور زنان و به عنوان یکی از طراحان این طرح به خبرنگار «زنان» ایسنا گفت: با ارائه این طرح، نمی‌خواهیم خدشه‌ای به فعالیتهای اجتماعی خانمها در خارج از منزل وارد شود، ولی به دنبال بیان این نکته هستیم که «اشتغال زنان قابلیت انعطاف‌پذیری دارد.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


دو + 2 =