رفتن به نوشته‌ها

مشکل کمبود «عروس» در چین

به نوشته «اعتماد»، این تحقیق نشان می‌دهد که دورنمای آینده نزدیک چین چندان مناسب نیست؛ چرا که مشکل عدم توازن جنسیتی در چین جدا از مساله ازدواج نکردن برخی از مردان باعث بی‌ثباتی اجتماعی در این کشور هم خواهد شد. حدوداً سه دهه پیش دولت چین قانون «هر خانواده، یک فرزند» را تصویب کرد و به مرحله اجرا گذاشت. این سیاست در چین جانشین سیاست افزایش جمعیت چین توسط مائوتسه تونگ رهبر کمونیست چین شد که اعتقاد داشت این کشور می تواند دشمنانش را با موج های جمعیتی از بین ببرد. حالا اما اثرات محدودسازی جمعیتی در چین به خوبی قابل مشاهده است. جمعیت چین در سال ۲۰۳۳ به ۵/۱ میلیارد نفر خواهد رسید. این رشد جمعیت به همراه عدم پخش جمعیت به صورت یکسان در مناطق مختلف ثبات اجتماعی این کشور را تهدید می کند، چرا که این مساله باعث تهدید اقتصاد، اشتغال و محیط زیست است. شاید اولین اتفاق در مسئله محدود کردن تعداد نوزادان در مساله تعیین جنسیت نوزادان بود. اعتقاد سنتی چینی ها به برتر بودن پسران باعث شد که بسیاری از زنان چینی که سونوگرافی آنها نشان داده بود دارای جنین دختر هستند به سقط جنین روی می آوردند تا در حاملگی بعدی فرزندی پسر پیدا کنند. اگرچه اعلام جنسیت نوزادان قبل از تولد به والدین آنها بلافاصله ممنوع شد و انجام سقط جنین هم به واسطه جنسیت نوزاد ممنوع اعلام شد اما در بسیاری از مناطق چین این اقدام صورت گرفت تا در نهایت در سال ۲۰۰۵، تعداد نوزادان متولد شده در چین این گونه باشد؛ به ازای هر ۱۱۸ نوزاد پسر تازه متولد شده تنها ۱۰۰ نوزاد دختر. این در حالی است که در کشورهای در حال توسعه و فقیر این نسبت بین ۱۰۴ تا ۱۰۷ به ۱۰۰ است. اعتقاد سنتی چینی ها این است که تنها فرزندان پسر نام خانواده را حفظ خواهند کرد و دخترها پس از ازدواج خانه و اعضای فامیل خود را ترک خواهند کرد و برای همین فرزندان پسر به دختر ارجح دانسته می‌شوند، هرچند نشانه‌هایی از تغییر این طرز فکر سنتی در چین دیده می‌شود، اما این نشانه‌ها چندان زیاد نیست. دولت چین هم تلاش زیادی کرده است تا این تفاوت‌ها را از بین ببرد. در حال حاضر در بسیاری از روستاهای چین دیوارنوشته ها و پارچه های بزرگی نصب شده است که روی آنها نوشته شده؛ «داشتن فرزند دختر به همان خوبی داشتن فرزند پسر است.» مقامات دولت چین هنوز اعلام نکرده‌اند که چه برنامه‌ای برای پر کردن خلا جنسیتی جامعه خود و همسریابی جوانان آینده این کشور دارند، اما در سال های اخیر، به خصوص در مناطق روستایی چین، «عروس دزدی» رواج پیدا کرده است. در این مناطق خانواده‌های پسران دخترانی را که دوست دارند در آینده عروس آنها باشد در سنین پایین می‌دزدند و آنها را پیش خود نگه می‌دارند. مقامات دولت چین برای جلوگیری از افزایش خلا تفاوت جنسیتی در این کشور فرزند خواندگی دختران این کشور توسط خارجی‌ها را ممنوع کرده‌اند اما این اقدام تاثیر چندانی در رفع این مساله ندارد. بنا بر آمار منتشر شده در چین نیروی کار این کشور که در حال حاضر (در سال ۲۰۰۲) بالغ بر ۸۶۰ میلیون نفر بوده است در سال ۲۰۱۶ به بالغ بر یک میلیارد نفر خواهد رسید. همچنین در بیست سال آینده حدود سیصد میلیون نفر مزارع خود را ترک خواهند کرد تا در شهرها ساکن شوند. در این گزارش آمده است: «چین در حال حاضر شاهد بزرگترین مهاجرت بشر در طول تاریخ خود است،»

بنا بر نتایج یک تحقیق دولتی، چین در پانزده سال آینده با کمبود بیش از سی میلیون عروس روبه رو خواهد شد. براساس نتایج این مطالعه از هر ده مرد چینی بین سنین ۲۰ تا ۴۵ سال (که تعداد آنها تقریباً مساوی جمعیت کانادا است) یک نفر بدون همسر خواهد ماند. حدوداً سه دهه پیش دولت چین قانون «هر خانواده، یک فرزند» را تصویب کرد و به مرحله اجرا گذاشت. این سیاست در چین جانشین سیاست افزایش جمعیت چین توسط مائوتسه تونگ رهبر کمونیست چین شد که اعتقاد داشت این کشور می تواند دشمنانش را با موج های جمعیتی از بین ببرد. حالا اما اثرات محدودسازی جمعیتی در چین به خوبی قابل مشاهده است. جمعیت چین در سال ۲۰۳۳ به ۵/۱ میلیارد نفر خواهد رسید. این رشد جمعیت به همراه عدم پخش جمعیت به صورت یکسان در مناطق مختلف ثبات اجتماعی این کشور را تهدید می کند، چرا که این مساله باعث تهدید اقتصاد، اشتغال و محیط زیست است.

اولین باشید که نظر می دهید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوال امنیتی : لطفا پاسخ صحیح را وارد کنید! *