دسته‌بندی نشده

۴۵نوع خشونت خانگی برای زنان ایران

خشونت روانی و کلامی، رتبه نخست زنان ایران در میان انواع ۹ گانه خشونت خانگی، بیشتر تحت خشونت های روانی و کلامی قرار دارند. ۷/۵۲ درصد از کل پاسخگویان در پژوهش ملی بررسی خشونت خانگی دقیقا اعلام کرده اند که از اول زندگی مشترک تا کنون قربانی این نوع خشونت که شامل به کاربردن کلمات رکیک، دشنام، داد و فریاد، بهانه گیری های پی در پی و… است، بوده اند. میانگین وقوع این نوع خشونت برای زنانی که درگیر آن بوده اند، ۱۰ بار است. رتبه بعد، خشونت فیزیکی از نوع دوم است که ۸/۳۷ درصد از زنان ایرانی از اول زندگی مشترک خود، آن را تجربه کرده اند که شامل سیلی زدن، زدن با مشت یا چیز دیگر، لگد زدن و… است. متوسط میزان تجربه این نوع خشونت ها برای زنان درگیر در خشونت خانگی، برابر با ۴۶/۲ بار است. رتیه سوم با رقم ۷/۲۷ درصد متعلق به خشونت های ممانعت از رشد اجتماعی و فکری و آموزشی است که شامل ایجاد محدویت در ارتباط های فامیلی، دوستانه و اجتماعی، ممانعت از کاریابی و اشتغال و ایجاد محدویت در ادامه تحصیل و مشارکت در انجمن های اجتماعی است که ۳/۷۲ درصد از زنان اظهار کرده اند که از اول زندگی مشترک تا کنون در معرض این نوع از خشونت همسران خود نبوده اند. خشونت جنسی، رتبه آخر خشونت های جنسی و ناموسی که شامل مجبور کردن به دیدن عکس و فیلم های مبتذل یا اجبار به روابط زناشویی ناخواسته یا غیر متعارف می شود، با رقم ۲/۱۰ درصد رتبه پائینی را به خود اختصاص داده است. آمارهایی که ابعاد میزان وقوع خشونت خانگی را در سطح ملی نشان می دهد، حاکی است که ۸/۸۹ درصد از زنان ایرانی گفته اند در طول زندگی مشترک خود هرگز قربانی خشونت های جنسی و ناموسی نبوده اند. همچنین اکثر افراد درگیر در خشونت های جنسی و ناموسی اعلام کرده اند که در حد پائین و خیلی پائین، در معرض این نوع خشونت ها بوده اند. بنابر این، نتایج پژوهش بررسی خشونت خانگی در ۲۸ مرکز استان نشان می دهد که وقوع خشونت های جنسی و ناموسی در سطح ملی در مقایسه با خشونت های دیگر، کمتر گزارش شده است. البته دکتر قاضی طباطبایی پس از ذکر آمار پائین خشونت های جنسی، اضافه کرده است که با توجه به وجود نوعی الزام، جبر هنجاری، عرفی و حتی شرعی درباره اظهار چنین خشونت هایی در جامعه و فرهنگ ایران، به طور تلویحی می توان میزان کم این نوع خشونت ها را ناشی از خود سانسوری و نزاکت زنان مورد مطالعه دانست. یافته های تحقیق قاضی طباطبایی و همکارانش در ارتباط با عوامل موثر بر خشونت خانگی نشان می دهد که وضعیت تحصیلی نیز بر میزان همسرآزاری تاثیر دارد. زنان بی سواد بیشترین و زنان دارای فوق دیپلم و لیسانس کمترین خشونت را از اول زندگی مشترک خود تجربه کرده اند. یافته های همین تحقیق نشان می دهد که میزان تاثیر سن و همچنین شاغل و یا غیر شاغل بودن زن بر خشونت خانگی علیه زنان از تنوع و تفاوت های قابل توجهی برخوردار است. زنان ۵۵ تا ۵۹ ساله بالاترین و زنان ۲۰ تا ۲۴ ساله پائین ترین مورد وقوع خشونت را در زندگی مشترک خود داشته اند. زنان غیر شاغل نیز بیشتر و زنان شاغل کمتر خشونت را تجربه کرده اند. یافته های یک پژوهش دیگر که در تهران انجام شده است، برخی از نتایج پژوهش ملی را در این باره تایید می کند. ویژگی های فردی قربانیان همسرآزاری در مراجعه به مراکز سازمان پزشکی قانونی عنوان پژوهشی است که توسط حسن افتخار، حسن کاکویی، آمنه ستاره فروزان و منیر برادران انجام شده است. نتایج این مطالعه توصیقی نشان می دهد که ۲۸ درصد از قزبانیان خشونت خانگی شاغل و ۷۱ درصد غیر شاغل بوده اند. از طرفی اشتغال زنان ارتباط تنگاتنگی با میزان تحصیلات آنان داشته است. در این پژوهش همچنین روشن شد که هر چه مدت زنا شویی افزایش می یابد دفعات ضرب و شتم شوهر و میزان مدارا با خشونت خانگی افزایش می یابد. این پژوهش نشان می دهد که تعداد دفعه های ضرب و شتم شوهر با تعداد فرزندان ارتباط مشتقیم دارد و هرچه تعداد فرزندان بیشتر باشد، خشونت جسمی علیه زنان هم بیشتر شده است. ضمن اینکه بین دفعات ضرب و شتم شوهر و گرایش قربانیان به طلاق و جدایی ارتباطی دیده نشده است. پژوهش ملی بررسی خشونت خانگی میزان تاثیر شغل، درآمد ماهیانه خانوار، زبان مادری و محل بزرگ شدن را بر خشونت خانگی مورد ارزیابی قرار داده است که روشن شد ارتباط معناداری بین آنها وجود دارد. به این ترتیب که کارگران کشاورزی از اول زندگی مشترک تا کنون بیشترین و کارمندان و متخصصان عالی رتبه کمترین خشونت را درباره همسران خود انجام داده اند. خانواده هایی که میزان هزینه ماهانه آنها زیر ۷۵ هزار تومان بوده بالاترین میزان خشونت را تجربه کرده اند و آنها که بین ۲۲۶ تا ۳۰۰ هزار تومان هزینه داشته اند، کمترین خشونت را. تاثیر نوع واحد مسکونی بر خشونت خانگی همچنین خانواده هایی که درخانه های ویلایی زندگی می کنند، بیشترین خشونت و خانواده هایی که در آپارتمان سکونت دارند، کمترین خشونت را تجربه کرده اند. مردانی که تا ۱۸ سالگی در روستا بزرگ شده اند، بالاترین خشونت را علیه زنان روا داشته اند و مردان بزرگ شده شهر، کمترین خشونت را . زنانی که با همسرشان همشهری نیستند، بیشتر تحت خشونت واقع شده اند و البته آنها که همشهری بوده اند کمترین خشونت را تحمل کرده اند. در این پژوهش ارتباط زبان مادری نیز با خشونت در خانواده مورد سنجش قرار داده شد و نتایجش خبر از آن می دهد که مردان بلوچ و لر زبان، بالاترین خشونت و مردان مازنی و گیلک زبان، کمترین خشونت را از ابتدای زندگی مشترک تا کنون نسبت به زنان خود روا داشته اند. پرخشونت ترین دوره ها میانگین مرتب شده دوره های زندگی، در بین پاسخگویان در سطح ملی بر حسب میزان وقوع خشونت خانگی نشان می دهد که دوره های زیر به ترتیب پرخشونت ترین دوره ها برای زنان ایران محسوب می شوند. ۱ – یک سال اول ازدواج ۲ – دوران تنگناهای مالی ۳ – پس از تولد فرزندان ۴ – حداقل یکبار در ماه ۵ – دوران میانسالی ۶ – دوران بارداری. خلاصه یافته های بر آورد گستره خشونت خانگی در ۲۸ مرکز استان کشور ۱۲ مورد از کم شایع ترین انواع خشونت را درباره زنان چنین نشان می دهد؛ مجبور کردن به انجام کارهای خلاف عرف و شرع و قانون (۱/۱ درصد) کتک کاری منجر به سقط جنین (۱ /۲ درصد) زدن تا حد نقص عضو (۱/۳ درصد) زدن تا حدی که پرده گوش پاره شده است ( ۱/۵درصد ) زدن تا حدی که دست یا پا شکسته است (۲درصد) از دست دادن دندان (۱/۶ درصد ) زدن تا حدی که فک یا بینی شکسته است (۱/۵ درصد ) جلوگیری از نگهداری فرزندان توسط زن در زمان متارکه ( ۲درصد) ازدواج مجدد شوهر بدون رضایت همسر اول (۲درصد ) مجبور کردن به سقط جنین (۲/۵درصد) زدن تا حدی که دندان ها لق شده است (۲/۵ درصد ) مراعات نکردن بهداشت زناشویی ( ۲/۶ درصد )

نتایج یک پژوهش ملی دراندازه گیری شاخص کلی خشونت خانگی علیه زنان در ایران ۴۵ مقیاس را عنوان می کند. مقیاس هایی همچون به کاربردن کلمات رکیک، صحبت های بیرون از نزاکت و دشنام، بهانه گیری های پی در پی، داد وفریاد و بد اخلاقی، ایجاد فشارهای روحی و روانی با رفتار آمرانه و تحکم آمیز، تهدید به کشتن، محروم کردن از غذا، کتک کاری مفصل و….این پژوهش آمار را اینگونه روایت می کند. میانگین وقوع این نوع خشونت برای زنانی که درگیر آن بوده اند، ۱۰ بار است. رتبه بعد، خشونت فیزیکی از نوع دوم است که ۸/۳۷ درصد از زنان ایرانی از اول زندگی مشترک خود، آن را تجربه کرده اند که شامل سیلی زدن، زدن با مشت یا چیز دیگر، لگد زدن و… است. ……..

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


2 + = شش