رفتن به نوشته‌ها

ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی ایران اصلاح گردید.

قابل توجه علاقه مندان به حقوق خانواده ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی ایران اصلاح گردید. اصولا بعد از جدایی زن و شوهر از هم و وقوع طلاق فیمابین آنان ، یکی از مسایل و مشکلات بسیار مهم و اساسی ، موضوع حضانت کودکان می باشد . حضانت عبارت است از تکلیفی قانونی بر عهده پدر یا مادر کودک که به موجب آن نگهداری و مراقبت از کودک طی دوران مشخص و معینی ، وظیفه یکی از آنان می باشد . تا قبل از اصلاح ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی و به موجب ماده قانونی قبلی ، وظیفه نگهداری از کودکان پسر تا سن ۲ سال و وظیفه نگهداری از کودکان دختر تا سن ۷ سال با مادر و بعد از این سن، وظیفه نگهداری با پدر بود . اما به موجب اصلاحیه قانونی ، از این به بعد هم در مورد حضانت پسران و هم در مورد نگهداری دختران ، مادر تا سن هفت سالگی آنان اولویت دارد و پس از این زمان وظیفه نگهداری با پدر می باشد . نکته بسیار مهم و قابل توجه دیگر این که بعد از سن ۷ سالگی نیز در صورت وجود اختلاف بین زن وشوهر در خصوص حضانت کودک ، موضوع از طریق دادگاه حل و فصل خواهد شد . به این معنا که اگر بعد از سن ۷ سالگی نیز مادر مدعی عدم صلاحیت و توانایی پدر در حضانت و نگهداری از کودک باشد ، دادگاه با رسیدگی به دلایل و مدارک طرفین نسبت به حل اختلاف اقدام می نماید . البته با توجه به این که هدف نهایی قانونگذار ،در نظر گرفتن مصلحت کودک و رعایت صرفه و صلاح او می باشد بنابراین چنانچه در دوران قانونی حضانت – هر چند به موجب تکلیف قانونی ، وظیفه نگهداری از کودک برحسب مورد بر عهده پدر یا مادر باشد – عدم صلاحیت و شایستگی هر کدام از پدر و مادر توسط دیگری اثبات گردد ، در نتیجه رسیدگی دادگاه نسبت به موضوع ، حق حضانت از کسی که فقدان شایستگی لازم است ، سلب می گردد . اصولا بعد از جدایی زن و شوهر از هم و وقوع طلاق فیمابین آنان ، یکی از مسایل و مشکلات بسیار مهم و اساسی ، موضوع حضانت کودکان می باشد . حضانت عبارت است از تکلیفی قانونی بر عهده پدر یا مادر کودک که به موجب آن نگهداری و مراقبت از کودک طی دوران مشخص و معینی ، وظیفه یکی از آنان می باشد

اولین باشید که نظر می دهید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوال امنیتی : لطفا پاسخ صحیح را وارد کنید! *