بهداشت روحی و روانی خانواده، توصیه ها، مشاوره خانواده

من یا نیم من؟ وقتی زن و مرد یکی نمی‌شوند

یک روانشناس بالینی در این خصوص عواملی که بستر بروز مشاجره در خانواده را فراهم می کنند، گفت: ضعف فرد در تنظیم عواطف و عوامل بالینی همچون افسردگی، اضطراب، مصرف مواد مخدر و اختلال های شخصیتی بستر بروز مشاجره در خانواده را فراهم می کنند.
دکتر “مسعود محمدی” روز شنبه در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی ایرنا افزود: سابقه دیدن آزار در دوران کودکی و یا مشاهده اختلاف و دعوا بین پدر و مادر به عنوان عوامل تاریخچه ای، عدم اعتماد به نفس، مصرف مشروبات الکلی، دخانیات و پایین بودن سطح خانواده از نظر وضعیت اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی نیز، در بروز اختلاف بین زوج های جوان موثر هستند.
وی اظهار داشت: بررسی ها نشان می‌دهد که زنان در هنگام عصبانیت با شکایت، ناله کردن و حرف زدن خود را تخلیه می کنند در حالیکه مردها در هنگام عصبانیت حوصله شنیدن شکایات همسر خود را نداشته و می خواهند تنها باشند.
وی افزود: بر این اساس، تفاوت بین دنیای زن و مرد و عدم آگاهی زوج های جوان از این تفاوت ها در بروز مشاجره بین زوج های جوان موثر است.
محمدی، با بیان اینکه در مشاجره بسیاری از زوج ها به مرحله ای می رسند که فقط می خواهند ثابت کنند که حق با آنها بوده و نفر دیگر در اشتباه است (و همیشه این طور بوده است)، اظهار داشت: این نوع رابطه همانند نبرد می ماند و این سخنان مملو از خشم و سرزنش بوده و تنها سبب احساس کوچکی در طرف مقابل می شود.
وی با تاکید بر اینکه حرف های رد و بدل شده در چنین رابطه ای هرگز گوش داده نمی شوند، افزود: زن و شوهر نباید در صدد ثابت کردن چیزی برآیند بلکه باید در صدد یافتن راهی برای ایجاد یک پل برای درک متقابل باشند.
وی با اشاره به راههای کاهش مشاجره بین زوج های جوان، یادآور شد: مشاوره قبل از ازدواج و ازدواج بر پایه شناخت در کاهش مشاجره بین زوج های جوان موثر است.
یک جامعه شناس نیز در خصوص عوامل تحریک کننده اختلاف بین زن و شوهرگفت: دنیای استرس زای امروز، تضاد فرهنگی و نگرانی از آینده به دلیل عدم امنیت اجتماعی و اخلاقی عامل اصلی تحریک اختلاف میان زن و مرد بخصوص زوج های جوان است.
دکتر “زهرا کاشی” در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی ایرنا افزود: نصیحت، سرزنش، گلایه کردن، منت گذاشتن، آوردن خستگی ها و درگیری های بیرون به داخل منزل، متهم کردن یکدیگر، شاد نبودن، داشتن چهره غمگین و در نهایت انتقاد کردن از دیگر عوامل ایجاد اختلاف بین زن و شوهر هستند.
وی اظهار داشت: زن و مردی که تازه زندگی مشترک خود را آغاز کرده اند، برای جلوگیری از بروز هر گونه مشاجره و قبل از ورود به منزل باید با استفاده از فنونی همچون کنترل روحیه خود و لبخند زدن، استرس ناخواسته زندگی امروزی را به آرامش تبدیل کنند.
وی، با بیان اینکه زن و مرد در زندگی مشترک نباید به دنبال “منیت” باشند، افزود: در صورتی که زن و شوهر در زندگی زناشویی سهم نیمی از تصمیم گیری و اظهارنظرها را به همسر خود داده و وی را شریک خود بدانند نه برده و پایین دست خود، شاهد کاهش مشاجرات بین زوجین خواهیم بود.
وی ادامه داد: درد دل با یک مشاور، ورزش کردن و نواختن موسیقی در کاهش مشاجره زوج های جوان که تازه زندگی خود را آغاز کرده و هنوز شناخت چندانی از همسر خود ندارد، موثر هستند.
کاشی یادآور شد: ایجاد نهادهایی که از خانواده در مقابل بحران های اجتماعی و عاطفی حمایت کنند، از نظر اقتصادی نگرانی خانواده را کاهش دهند و عمومی شدن سیستم مددکاری نیز، در کاهش اختلاف بین زوج های جوان موثر می باشند.
یک محقق و متخصص مهندسی ذهن نیز، در این خصوص گفت: زمانی که زن و شوهر از یکدیگر دلگیر می شوند باید برای پاکسازی دل و جان خود از اندیشه های مزاحم و به جای فریاد زدن، ناراحتی های خود را برروی کاغذ بنویسند و به جای توجه به نکات منفی همسر خود به خوبی های وی فکر کنند.
“عبدالوهاب فیروزی” افزود: آنها می توانند با کشیدن نفسی عمیق، تغییر مکان، تماشای آسمان، شستشوی دست و صورت با آب سرد و حتی دوش گرفتن عصبانیت خود را به آرامش تبدیل کنند.
وی اظهار داشت: هنگامی که ذهن شلوغ و دل نا آرام است باید از انجام کارهایی همچون تصمیم گیری عجولانه، بدگویی، منفی بافی، پنهان کاری، خودخوری و پناه بردن به افراد دلسوز نا آگاه پرهیز کرد.
وی، با اشاره به راه های ایجاد تفاهم بین زن و شوهر، گفت: شناسایی انتظارات دیگری و تلاش برای برآوردن آن ها، کاهش انتظارات خود در حد توانایی طرف مقابل و داشتن یک مشاور در صورت نیاز در ایجاد تفاهم بین زن و شوهر جوان موثر هستند.
وی افزود: تشویق کردن همسر خود به صحبت کردن، پرسیدن سوال از بین صحبت های وی (تا متوجه شود که خوب گوش می دهیم)، احترام به حرف وی و نه تایید آن، برگرداندن حرف هایش به وی (تا بفهمد درست متوجه شده ایم)، درک، همدلی و قرار دادن خود جای طرف مقابل (زن یا شوهر) نیز، در ایجاد تفاهم بین زوج های جوان موثر می باشند.
یک عضو انجمن روانشناسان ایران نیز، مشاوره را در کاهش مشاجره بین زوج های جوان موثر دانست و گفت: مشاوره قبل از ازدواج برای تعیین سلامت زوجین و مسوولیت پذیری آنها و نیز، آموزش مهارت های زندگی به زوجین برای تداوم و حفظ زندگی مشترک ضروری هستند.
دکتر “ژاله افشار منفرد” با بیان اینکه مشاوره ازدواج به دو قسمت مشاوره پیش از ازدواج و پس از ازدواج تقسیم می شود، افزود: مشاوره پیش از ازدواج شامل مراحلی همچون آشنایی، تعریف عشق، ملاک های ازدواج موفق و پاسخ به این پرسش است که به چه دلیل می خواهیم ازدواج کنیم؟
وی با بیان اینکه دو سال اول زندگی مشترک به عبارتی سخت ترین و از نظر علمی شیرین ترین دوران زندگی است، گفت: از آنجا که بیشترین میزان طلاق در دو سال اول زندگی مشترک و به دلیل عدم ایجاد سازگاری بین زوجین رخ می دهد، مشاوره پس از ازدواج از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
وی اضافه کرد: آنچه در مشاوره روی می دهد، درک این نکته است که ازدواج، همسر ما را تغییر نمی دهد بلکه سبب آشکار شدن یکسری از ویژگی های وی می شود.
افشار منفرد، با بیان اینکه بسیاری از افراد معتقدند که ازدواج را با عشق شروع کنند در حالیکه بین عشق و هیجان فرقی قائل نمی شوند، گفت: اغلب عشق را با هیجان اشتباه می گیرند، پس باید دقت شود که در ازدواج جای عشق و هیجان کجاست؟
این روانشناس، با اشاره به اینکه در ازدواج هم احترام بین زوج وجود دارد و هم انتقاد، تصریح کرد: بیشتر ما انسان ها فقط خواهان احترام بوده و در صورت انتقاد، ناراحت می شویم و مشاوره به ما کمک می کند که انتقادپذیر شویم.
افشارمنفرد، با بیان اینکه در سال های اول زندگی ایجاد اعتماد بین زوجین به نوعی دشوار است، افزود: مشاوره کمک می کند که زوجین به جای سوء تعبیر رفتار یکدیگر، مثبت اندیشی را تمرین کنند.
وی یادآور شد: ازدواج بزرگ ترین سوغاتش استقلال از وابستگی ها به والدین بوده و اگر یکی از زوجین نتواند بین استقلال و وابستگی به والدین تعادل ایجاد کند، اختلاف را به دنبال دارد.
وی، با بیان اینکه مشاجره حاصل یک ارتباط معیوب بین زوجین بوده و زوج های جوان باید چگونگی برقراری ارتباط صحیح با یکدیگر را یاد بگیرند، خاطر نشان کرد: شنونده دقیق بودن، توجه به زبان بدن (اندام ها)، نگاه کردن به چشم های همسر (چون بزرگ ترین دریچه ارتباط بین انسان ها چشم هاست) و کیفیت صدا (نداشتن صدای خشن، بلند و افسرده) در ایجاد تفاهم بین زوج های جوان موثر می باشند.
بر این اساس، هر قدر در جامعه آموزش گستره تر شود و شروع زندگی مشترک نیز، با آموزش و آگاهی از مسائل زناشویی باشد، میزان مشکلات، طلاق و جدایی زوجین کمتر و عوارض ناشی از آن و حتی آسیب های اجتماعی ناشی از آن نیز، کاهش می یابد.

عوامل اجتماعی، فرهنگی و روانی در بروز عدم تفاهم بین زن و شوهر و ایجاد اختلافات خانوادگی موثرند اما ریشه مهم اختلاف بین زن و شوهر در عدم توانایی احترام گذاشتن به خود است.
عدم توانایی احترام گذاشتن به خود در کوتاه مدت تاثیراتی همچون اضطراب و ترس از جدایی و در بلند مدت ایجاد عزت نفس پایین را در یکی از زوجین به دنبال دارد.
بسیاری از زنان و شوهرانی که زندگی زناشویی موفقی دارند و برای روابط خود ارزش و احترام قائل هستند، معتقدند که دعوا و ستیز نه تنها سبب بهتر شدن یا به قول عده ای (نمک زندگی) نشده بلکه سبب از هم پاشیدن زندگی و تیره گی روابط می شود.
…. چرا که دعوا سبب بروز ناراحتی اعصاب در زوجین و مهمتر از همه سبب از بین رفتن عشق و محبت در زندگی می شود.
اغلب روانشناسان معتقدند: زن و شوهرها باید بدانند که این عقیده که دعوا به طور طبیعی موجب بهتر شدن زندگی می شود غلط است زیرا از نظر روانی بعد از هر دعوا نوعی احساس ضعف و ناتوانی در روابط بوجود می آید که تا مدتی مانع از انجام کارهای روزانه شده و مانع از اتخاذ تصمیمات درست و بجا می‌شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


یک + 7 =